Music as messenger
Sending a messenger to convey love has been a tradition in Indian literature. Cloud (Megha sandEsam), swan (Damayanti in NaLa purANam), parrot etc have been used. Here the girl in love with Krishna sends out her message and the messenger is music itself.
She has lost herself in the sweet notes of His flute. When she is thus in a state of divine intoxication, a mere waft from the peacock feather on Krishna's head was enough to steal her heart.
The best of human music can only be considered as mere wailing in comparison to His divine music. So she instructs the music to gather some attributes along the way; coolness from the breeze from the Yamuna, sweetness from the nectar (of the orchards in its banks), fragrance from the flowers in the gardens of Nandagopa, softness from the just churned butter in His house. She hopes that on acquiring such attributes, the music would be fit for His ears.
A good messenger acts two-way; he should come back with a return message. The lady here is not sure if Krishna would send a return message. So she instructs the music to come back and simply tell her that her message has been heard. (My wife quipped that the sender is only expecting an acknowledgement slip as in registered post!)
The girl's plight and message mirror those of the intense bhakta.
Looking at the composition from the point of perceptive neuroscience, it represents to me a coming together of the senses- a true synaesthesia. That a musical (auditory) stimulus can evoke a perception of coolness / softness (somaesthethetic) or sweetness (gustatory) or fragrance (olfactory) isn't very different from an associative synaesthesia. For more on synaesthesia see https://en.wikipedia.org/wiki/Synesthesia
Looking at the composition from the point of perceptive neuroscience, it represents to me a coming together of the senses- a true synaesthesia. That a musical (auditory) stimulus can evoke a perception of coolness / softness (somaesthethetic) or sweetness (gustatory) or fragrance (olfactory) isn't very different from an associative synaesthesia. For more on synaesthesia see https://en.wikipedia.org/wiki/Synesthesia
(மேகம், அன்னம், கிள்ளை இவற்றையெல்லாம் தூதாக அனுப்பியதாக இலக்கியத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப் பாட்டில், கண்ணனிடம் மையல் கொண்டவள் இசையையே
தூதாக அவனிடம் அனுப்புகிறாள்)
இசைத் தூது
ராகம்: ஹம்ஸாநந்தி
கரைந்து செல்வாய் காற்றில் இசையே
விரைந்து சொல்வாய் எந்தன் நிலையே (கரைந்து)
குழலின்1 இனிமையில் தன்வய மிழந்தேன்
குழலின்2 பீலியால் என்மனம் கவர்ந்தான் (கரைந்து)
பேதையென் கதறலை இசையாக் கருதான்
ஆகையால் நீயே உன்தரம் உயர்த்துவாய்
யமுனைக் காற்றின் தண்மை விரவியே
அமுதினையொத்த இன்சுவை கலந்தே (கரைந்து)
நந்தன் வனத்து மலர்களின் வாசமும்
மந்த1ம் செய்த வெண்ணெயின் மென்மையும்
எடுத்துநீ சென்றென் விழைவு உணர்த்துக
மடுத்தனோ செவியென அறிந்து வரவே (கரைந்து)
குழல்1 = புல்லாங்குழல்; குழல்2 = தலை
முடி, கொண்டை
விரவியே = கலந்தே; மந்த1ம் செய்த
= கடையப்பட்ட
விழைவு = அவாப் பெருக்கு, ஏக்கம், உள்ளக் கிடக்கை
மடுத்தனோ செவி = காதால் கேட்டானோ
27/11/15
rAgam: hamsAnand'i
karaind'u selvAy kARRil isaiyE
viraind'u solvAy enthan nilaiyE (karainthu)
kuzalin isaiyil than vayam izand'En
kuzalin peeliyAl en manam kavarnd'An (karainthu)
pEd'aiyen kad'aRalai isaiyAk karud'An
AgayAl nIyE untharam uyarththuvAy
yamunaik kARRin thaNmai viraviyE
amud'inai oththa insuvai kaland'E (karainthu)
nand'an vanaththu malargaLin vAsamum
mantham seiyd'a veNNeiyin menmaiyum
eduththu nIsenRen vizaivu uNarththuga
maduththanO seviyena aRind'u varavE (karainthu)
rAgam: hamsAnand'i
karaind'u selvAy kARRil isaiyE
viraind'u solvAy enthan nilaiyE (karainthu)
kuzalin isaiyil than vayam izand'En
kuzalin peeliyAl en manam kavarnd'An (karainthu)
pEd'aiyen kad'aRalai isaiyAk karud'An
AgayAl nIyE untharam uyarththuvAy
yamunaik kARRin thaNmai viraviyE
amud'inai oththa insuvai kaland'E (karainthu)
nand'an vanaththu malargaLin vAsamum
mantham seiyd'a veNNeiyin menmaiyum
eduththu nIsenRen vizaivu uNarththuga
maduththanO seviyena aRind'u varavE (karainthu)
