Srirangam bhUpathith thirunAL pAdalgaL
The bhUpathi Festival is held for 11 days in
the Tamil month of Thai (Jan-Feb) in Srirangam. The schedule of festivities purappAdu
in various vAhanas is as follows:
Day
|
Morning
|
Evening
|
1
|
kodiyERRam
|
thiruchivigai
|
2
|
sUrya (oRRai) prabhai
|
hamsa
|
3
|
simha
|
yALi
|
4
|
irattai prabhai
|
garuda
|
5
|
s'Esha
|
hanumantha
|
6
|
kaRpaga vriksham
|
yAnai
|
7
|
kottAra visit
|
poonthEr
|
8
|
thirumanjanam
|
horse (vaiyaLi)
|
9
|
thErottam
|
|
|
10
|
sapthAvaranam
|
|
|
11
|
ALum pallakku
|
|
|
These 14 verses were
composed during this festival in January 2016, being inspired by the pictures of
some of these events forwarded to me.
kodiyERRam
ஏறிய கொடியில் பெரும் திருவடி தன்
கூரிய நோக்கால் புவிகண் காணுவன்
நேரிய பாதையில் செல்வீர்; கேளீர்
பேரிய தனின் அரங்க முழக்கை
Garuda is renowned for his sharp vision (கூரிய நோக்கு) that spans a very wide area. Here in Srirangam, the flag (கொடி) with Garuda on it has been ceremoniously hoisted (ஏறிய) to mark the days of the
annual festivities. The poet imagines that from atop his vantage point on the
dhwajasthambha this bird, known as periya thiruvadi (பெரும் திருவடி) is watching (கண்காணுவன்) over the whole world (புவி) (and its people and their thoughts and words and actions) (The Big
Brother is watching with the eye in the sky!). So, (at least henceforth) walk
the right path (the path of dharma) (நேரிய பாதையில் செல்வீர்)
(hereafter). Listen (கேளீர்) to the big drum (பேரி அதனின்); it also seems to say rangA, RangA (அரங்க) with every loud beat (முழக்கு). This also suggests that listening to Ranga nAma will help set one on the
right path.
sUrya
(oRRai) prabhai vAhanam
ஆதவன் எழுந்ததும் முகில்பின் மறைந்தான்
ஏதவன் வெட்கி முகம்புதைக் காரணம்?
மாதவன் அரங்கன் அவன் எழுமுன்னே
மாதவர்க் கருளும் ஒளியா யுதித்ததே
(On this dawn) the sun (ஆதவன்) rose (in the
east) and he immediately (எழுந்ததும்) hid his face (மறைந்தான்) behind a cloud (முகில்பின்). What (ஏது) reason (காரணம்) could be there
for him (அவன்) to hide his
face (முகம்புதை) thus in shame (வெட்கி)? Because mAdhava,
the aranganAthan (மாதவன் அரங்கன்) has
risen (உதித்ததே) before him (அவன் எழுமுன்னே) with
effulgence (ஒளி) that bestows
beatitude (அருளும்) to his great
devotees (மா தவர்க்கு)
hamsa vAhanam
நீரும் பாலும் பிரித்துண் அன்னம் !
சீறும் பணமுடை சேடனிடமும்
கீறும் நகமுடை புள்ளினிடமும்
சேரும் மணியை எங்ஙனம் வென்றாய்?
Oh, the gentle swan (அன்னம்!) who separates
milk and water (நீரும் பாலும் பிரித்து) before
consuming (உண்) the milk, how
did you manage to win (எங்ஙனம் வென்றாய்?) the gem (மணியை) (i.e., ranganAthan)
who normally is with (சேரும்) the Ad’is’eshan
(சேடனிடமும்) with the
hissing hood (சீறும் பணம் உடை) or with the
bird (புள்ளினிடமும்) (i.e., garuda)
with the sharp talons (கீறும் நகமுடை)
simha vAhanam
செந்தீ நாவும் கூர்வாள் எயிறும்
வெந்தீ பாயும் விழிகொண் டுளினும்
இந்தீ வரம்போற் கருமே னியனின்
கம்பீ ரமிலாய் வாகன அரியே !
Oh, the lion that forms the mount (வாகன அரியே), in spite of your possessing (கொண்டுளினும்) a fiery red tongue (செந்தீ நாவும்), sharp sabre teeth (கூர்வாள்
எயிறும்) and eyes that emit flames (வெந்தீ பாயும் விழி) you
lack the majesty (கம்பீரமிலாய்) of the one with the body that is dark hued (கருமேனியன்) as the ind’Ivara (கருங்குவளை) flower
yALi vAhanam
இவ்வுரு கரியோ? அரியோ? பரியோ?
எவ்வுரு வெனநாம் திகையா நின்றோம்;
எவ்வுரு வெனவா னவரும் அன்று
வெவ்வுரு ஆளரி நோக்கிய வாறே
We (நாம்) stand
awe-struck (திகையா நின்றோம்) wondering what
is this strange form (இவ்வுரு எவ்வுரு
என)
i.e. the yALi. Is it an elephant (கரியோ?), is it a lion
(அரியோ?) or is it a
horse (பரியோ?). Just as the
d’EvAs (வானவர்) who saw (நோக்கியவாறே) that evening (அன்று) (i.e., the time
of Narasimha avathAram) a ferocious being (வெவ்வுரு), wondering what was this (எவ்வுரு) man-lion form (ஆளரி). குறிப்பு: 'திகையா நின்றோம்' என்பது செய்யா எனும் வாய்ப்பாட்டு வினை எச்சம் என்பதால்
'திகைத்து நின்றோம்' எனப் பொருள் தரும்
irattai prabhai vAhanam
தேவிய ரிருவர் பிரபையு மிரண்டு
மேவிய தெண்ணீர்க் காவிரி இரண்டு
சேவிய செம்மலர்க் கழலு மிரண்டு
நேமிசெ லுத்தும் நோக்க மிரண்டு
With two divine consorts (தேவியர் இருவர்) and
two halos that adorn his mount (பிரபையும் இரண்டு), surrounded by
(மேவிய) the clear
waters (தெண்ணீர்) of the two
Kaveri rivers (காவிரி இரண்டு), he has two
praiseworthy (சேவிய) red lotus feet
(செம்மலர்க் கழல்) and
he sends forth (செலுத்தும்) his discus (நேமி) with two
aims (நோக்கம் இரண்டு) (destroying
evil and protecting the good)
garuda vAhanam
பட்டணி பெருமான் திருவடி தாங்கும்
மட்டவிழ் மலரணி வானூர் அரசே
வட்டத் திகிரியோன் விரும்பு மூர்தி
நட்டவ ரழிவர் நின்னுருக் கண்டால்
Oh Garuda, the favourite vehicle (விரும்பும் ஊர்தி) of the one with the circular discus (வட்டத் திகிரி); the one who bears the (தாங்கும்) the Holy Feet (திருவடி) of namperumAL (பெருமான்) wearing the resplendent dazzling
white silk (பட்டணி); Oh the king (அரசே ) of the birds that fly in the sky (வானூர்: வானத்தில் ஊர்கின்ற பறவை) the one who wears garlands with flowers that exude honey and emit
fragrance (மட்டவிழ் மலரணி); on seeing your form (நின்னுருக்
கண்டால்) all enemies will be destroyed (நட்டவர் அழிவர்)
s’esha vaahanam
தண்ணெனும் பன்னகம் மேல்வளர் அரங்கன்
கண்குளிர் பூம்பொழில் சுழ்நகர் அரங்கம்
பண்ணிசைச் செவிகுளிர் தீந்தமிழ்ப் பாசுரம்
மண்ணுளோர் தாபத் தீயணை வழியாம்
There are 3 cool ways (வழி) to douse the
flames (தீயணை) of the
difficulties (தாபம்) of earthly
beings (மண்ணுளோர்). 1. The Arangan (அரங்கன்) who reposes (மேல்வளர்) on the chill (தண்ணெனும்) Ad’is’esha snake (பன்னகம்); 2. thiruvarangam (அரங்கம்), a city that is surrounded by (சுழ்நகர்) flower gardens (பூம்பொழில்) which are cool to the eye (கண்குளிர்); 3. The sweet Tamil pAsurams (தீந்தமிழ்ப் பாசுரம்) which when sung to music (பண்ணிசை) are cool to the ear (செவிகுளிர்)
hanumantha vAhanam
அன்று அயோத்தியில் அரியணை தாங்கினை
குன்று தோளிலே இருவரைச் சுமந்தனை
என்று மண்ணலை நெஞ்சில் இருத்தினை
இன்றவன் குலதனம் அனுமா ! ஏந்தினை
The description of hanuman supporting (தாங்கினை) the simhAsana (அரியணை) at the s’rIrAma
pattAbhishekam (அன்று அயோத்தியில்) is Kamban’s. On his mountainous shoulders (குன்று தோளிலே) he carried (சுமந்தனை) Rama and
Lakshmana (இருவரை) from the netherworld in the episode of ahi-mahi rAvana.
According to a popular legend in North India, rAma (அண்ணல்) dwells ever (என்றும்) in the heart of
hanuman (நெஞ்சில் இருத்தினை). Today (இன்று) he (அனுமா) bears (ஏந்தினை) the ikshvAku kuladhanam (i.e. s’riranganathan) (குலதனம்) of rAma (அவன்).
kalpa tharu vAhanam
நினைத்ததும் அளிக்கும் கற்பகத் தருவிது
அனைத்துல குறுபொருள்; எனினு மீயாது
வினைக்கடன் தீர்த்து நல்வீடு பேறது
வுனைப் பணிவோர்க் கெளிதா மழகியநம்பீ!
This (இது) is the Kalpatharu (கற்பகத் தரு) that grants (அளிக்கும்) every material
wish (பொருள்) in this world (அனைத்து உலகு உறு) at the mere thought (நினைத்ததும்). Yet (எனினும்), even
this wonderful tree does not give (ஈயாது) release from
the bondage of karma (வினைக்கடன் தீர்த்து) and does not bestow moksha (நல்வீடு பேறு). That (அது) is easily
obtained (எளிதே) to those who surrender (பணிவோர்) unto You (உனை) Oh, azhagiya
maNavALA (அழகிய நம்பீ!)
yAnai vAhanam
காரிருள் நிறமுடை மத்தக வேழமே!
மாறியதென்னே, வெள்ளியின் வெண்மை?
வாரி வழங்கும் பொன்னியில் மூழ்கியோ?
நாரிசேர் மார்வன் அடிகள் பட்டோ?
Oh, the elephant (வேழமே) with the majestic forehead (மத்தக) and with the
colour (நிறமுடை) of the dark night (காரிருள்), how did you
transform (மாறியதென்னே) into this silvery white (வெள்ளியின் வெண்மை)? Did you take a
dip (மூழ்கியோ) in the Ponni (பொன்னி) (Kaveri), the river that bestows boundlessly (வாரி வழங்கும்)? Or is it because you were touched by the Holy Feet (அடிகள் பட்டோ) of the one on
whose chest stays the Lady (Sridevi) (நாரிசேர் மார்வன்)?
kuthirai vAhanam (vaiyALi)
மின்னும் தங்கப் புரவியில் வீற்றவன்
பின்முன் ஓடினும் வையாளி செய்வன்
இன்னும் வேகமாம் தறிகெட்ட மனம்
மன்னுதற் செய்வன் அரங்க மன்னே!
He (அவன்), the King of
Thiruvarangam (அரங்க மன்), who sits atop
(வீற்று) the gleaming (மின்னும்) golden
steed (தங்கப் புரவி), in perfect
control despite its precarious stride (பின்முன் ஓடினும் வையாளி செய்வன்) is the one who
can control (மன்னுதல் செய்வன் = நிலைப்படுத்தச் செய்வான்) our
senses and mind that (தறிகெட்ட மனம்) gallop even
faster (இன்னும் வேகமாம்)
thaith thEr in
bhUpathith thirunAL
செழுநீர்க் கடல்சூ ழுலகின் பூபதி
எழுநீள் சுற்றுடை நகரி னதிபதி
எழுமீன்! அவன்தேர்த் திருவடம் பற்றி
இழுமீன்! கழியிடர் கரையுங் காணீர்
(Here comes)The Lord of the world (உலகின் பூபதி) that
is surrounded by (சூழ்) the seas (கடல்) with bounteous
waters (செழுநீர்), the Lord of
the city (நகரின்
அதிபதி) with (உடை) the seven (எழு) long (நீள்) prakarams
(saptha prakaram) (சுற்று); Arise!(எழுமீன்!) Hold (பற்றி) the
holy rope (திருவடம்) of his chariot
(அவன் தேர்); pull it along (இழுமீன்!): See (காணீர்) (your)
excessive distress (கழி இடர்) melt away (கரையும்). குறிப்பு: ‘எழுமின்’, ‘இழுமின்’ என்று
இருக்க வேண்டியது ‘எழுமீன்’, ‘இழுமீன்’ என்று ஓசை நயத்திற்காக மருவியது செய்யுள் மரபே.
ALum (Poom) pallaakku
பெருமை கொள்ளீர் நறுமண மலர்காள்
திருமகன் சிவிகை அழகு செய்ததால்
திருமால் அதரம் திருவிழி மலர்போல்
வருமோ மென்மை, நிறமோ குணமோ?
Oh, the fragrant flowers (நறுமண மலர்காள்) that
adorn (அழகு செய்ததால்) the
palanquin (சிவிகை) of the consort
of Sri (திருமகன்)! Do not become
vain (பெருமை கொள்ளீர்) (that
you are the most beautiful or fragrant; or that you are adding beauty to His
vehicle). Can your softness (மென்மை), hue (நிறம்) or qualities (குணம்) match (போல் வருமோ) the flowers of
(மலர்) our PerumAL’s (திருமால்) lips (அதரம்), eyes (திருவிழி)?
